Het verhaal van Adwa
Dit plekje op het internet is voor mijn dochter Adwa. Vandaag deel 2 in de serie “Het verhaal Van Adwa”, haar geboorte.

Eerder schreef ik een artikel wat over het verlies van je kind gaat als je dit artikel nog niet hebt gelezen kun je dat  hier vinden. Ook maakte ik een video waarin ik praat over het verlies van je kind, deze kun je hier bekijken.

Het begin 
In 1984 besloot ik voor een jaartje naar een kibboets te gaan, dat was heel gewoon in de Jaren 80. Een jaartje als vrijwilliger werken in het buitenland, kost en inwoning kreeg je en een beetje zakgeld. Vooral de generatie die uit de hippie tijd voortkwam wilde graag reizen en ontdekken en dit was eenm mogelijkheid om er een jaartje tussenuit te gaan.In de woestijn
Zo kwam ik terecht in een kibbutz midden in de woestijn. Ondanks de dorre grond oase van rust en natuur. Ik ben daar als vrijwilliger aan de slag gegaan en al vrij snel viel mijn oog in die tijd op een mooie man die daar woonde. Het duurde heel even voordat we een setje vormden want we waren alletwee behoorlijk verlegen maar met een beetje hulp van een vriendin waren wij binnen de korste keren hevig verliefd. Een mooie en fijne tijd brak aan, ik trok al snel bij Itizik in zijn kleine huisje en we waren erg gelukkig. Niets stond ons geluk in de weg en we genoten met volle teugen van elkaar.

Zwanger!
Anderhalf jaar na onze eerste ontmoeting bleek ik (ongepland) zwanger maar we waren hartstikke blij! Een mooie bekroning van onze liefde. Op wat misselijkheid na in het begin, liep de zwangerschap voorspoedig op wat eindperikelen na, en op 11 september 1986 werd onze prachtige dochter geboren. We besloten haar Adwa te noemen, dat betekend klein golfje een betere en passendere naam hadden we niet kunnen bedenken. Het was een “makkelijke” bevalling, ik weet nog dat ik dacht; maakt iedereen zich hier nou zo druk over? Zo kan ik er nog wel tien krijgen….

Ondanks dat Adwa een voldragen baby was woog ze maar 2730 gram, we weten het aan de lichte vorm van zwangerschapsverschijnselen die ik had op het eind van mijn zwangerschap, ze zou gewoon lekker groeien. Ik had er niet bij stil gestaan dat het niet zo vanzelfsprekend is om een gezond kind te “krijgen”. Na twee dagen in het ziekenhuis is bij Adwa een gaatje in haar hartkamers geconstateerd, Dat is uiteindelijk vanzelf goed gekomen gelukkig. Maar de start van Adwa haar leven was niet echt vlekkeloos begonnen, toen ons nog niet beseffend wat ons en Adwa nog boven het hoofd hing…

Maar het ging niet zo goed met Adwa, ze spuugde al haar eten eruit en had heel veel last van darmkrampjes. Ook haar ontlasting zag er niet goed uit maar dat weten we aan de borst voeding, de arts zag het probleem niet zo maar ik zat iedere week bij haar in de spreekkamer. Ondanks dat ik een nieuwe moeder was voelde ik instinctief dat er iets niet in orde was met ons kind.

De arts leek maar niet te willen luisteren maar om ons gerust te stellen schreef ze een verwijsbrief naar het ziekenhuis (klein ziekenhuis met een kinderafdeling waar ongeveer 60 kinderen terecht konden). Adwa is toen opgenomen in dit ziekenhuis ter observatie, de artsen zagen wel dat ze haar eten niet binnen hield maar dat weten ze aan een melk allergie. Omdat er veel slijm vrij kwam heeft ze nog tijdelijk in een zuurstoftent gelegen wat haar overigens niet echt goed leek te doen. Twee dagen later stonden we weer op straat met ons, nog steeds, zieke kind. De Diagnose was Astmatische bronchitus, ze zou er wel over heen groeien.

Echter dit gebeurde niet, Adwa zat na 4,5 maand nog steeds op haar geboortegewicht toen wij besloten dat het zo niet langer kon, het was tijd om in te grijpen. Intuïtief voelde ik ook dat er is iets niet goed was met ons kind. We zijn toen met Adwa naar het ziekenhuis gereden en besloten niet eerder weg te gaan voordat duidelijk was wat er aan de hand was met onze Adwa.

wordt vervolgd…….

Ondanks dat Adwa zich natuurlijk niet goed voelde en dat nog niet kon uiten was Adwa een lieve blije baby!

♥ Julia

 

 

Share:
Written by Julia
Persoonlijke beauty, lifestyle & rimpelblog van Julia van Geenhuizen